Księżniczka na groszku
 
 
 
.
Księżniczka na groszku jest jedną z najwcześniej opublikowanych baśni Andersena. Znalazła się w pierwszym zbiorze, zatytułowanym Baśnie opowiedziane dzieciom ”, który zawierał cztery baśnie: “ Krzesiwo”, “Mały Klaus i Duży Klaus”, “Księżniczka na groszku” oraz “Kwiaty małej Idy”.
Pierwsze zbiory baśni H.C.Andersena - " Eventyr fortalte for Boern " ukazały się w sześciu małych zeszytach w latach 1835-1842. Na zdjęciu oryginalne wydanie 1-3 1835-1837. Pierwszy zeszyt ukazał się
Wydział rękopisów Bibioteki Królewskiej (Det Kongelige Bibliotek) w Kopenhadze udostępnił online wiele rekopisów H.C. Andersena w formie zdigitalizowanej.  Prindsessen paa Ærten (Księżniczka na groszku) - rękopis
Ilustracja Vilhelma Pedersendo’a do historii H.C. Andersena “ Księżniczka na groszku ”, 1835.
" Księżniczka na groszku ", tłumaczona na ponad 160 języków, była wielokrotnie ekranizowana i realizowana na deskach teatrów dla dzieci. Twórcy tych realizacji nie zadawali sobie trudu szukania nowych interpretacji tej słynnej historyjki, adresatem były małe dzieci, a przecież Andersen opowiadał baśnie dzieciom, dbając również o to, aby rodzice znajdowali w nich "coś do myślenia". W swojej najkrótszej historii HCA opowiada o księciu, który bardzo pragnie mieć "to, co prawdziwe", i udaje się w światw poszukiwaniu "tego, co prawdziwe". Wraca do domu smutny, bo w dalekim świecie nie znajduje "tego, co prawdziwe" HCA opowiada nam, że "to, co prawdziwe", pojawia się nagle bez zapowiedzi, ubrudzone nie do poznania. Stary Król (mężczyzna) zaprasza "to, co prawdziwe" (otwiera bramę). Wiedzę na temat tego, że to co się pojawiło jest "tym, co prawdziwe", książę zdobywa dzięki Starej Królowej (kobieta), autorce pomysłu przeprowadzenia próby na "groszek. księżniczkę i piernaty”. A może HCA chciał nam też powiedzieć, że odnalezienie i posiadanie tego czego się pragnie może przemienić życie w koszmar - tu, życie z żoną, której nie można dotknąć). Baśnie Andersena nie podobne do tekstów innych twórców tego gatunku, jego baśnie nie ograniczają się bowiem do tzw. baśni właściwej, sprowadzającej się do zabawnej i pouczającej historyjki z dobrze zdefiniowaną puentą, Hans Christian konstruuje baśnie wielowarstwowo i wprowadza "wieloistość znaczeniową". Jego baśnie i historie umożliwiają wiele interpretacji, stają się materiałem do głębszych przemyśleń. Baśń o Księżniczce i groszku” , podobnie jak wiele innych baśni napisanych przez Andersena, to najprawdopodobniej opowiedziana również rodzicom przypowiastka filozoficzna. Hans Christian nie rozpoczyna swojej historyjki od słów "... była sobie Księżniczka", lecz od słów "... był sobie Książę" oraz w tekście, na który składa się 346 wyrazów, używa dziewięciokrotnie wyrazu "prawdziwy". Można więc zaryzykować twierdzenie, że ta krótka historyjka jest przypowiastką filozoficzną o szukaniu tego, co prawdziwe, a więc PRAWDY. W „Księżniczce na groszku” można dzoszukać się również innych tematów filozoficznych, jak „tożsamość” i „zrozumienie”. Czy księżniczka może być “nieprawdziwa”? Czy człowiek może być “nieprawdziwy”? Co definiuje “prawdziwego” człowieka?
Hans Christian Andersen